Froese Edgar | Stuntmann - rerecorded

Dynamiczna, mieniąca się od wyrafinowanych melodii i wytrawnych sekwencyjnych pasaży solowa płyta Edgara Froese – w wersji odświeżonej, z dogranymi nakładkami. Zabieg ten w przypadku Stuntmana okazuje się na tyle szczęśliwy, iż wszystkie ścieżki brzmią równo i podobnie "przekonująco", w przeciwieństwie do choćby albumu Aqua absolutnie nie od razu wiadomo, co zostało w tej muzyce zachowane, a co jest nowe. Słychać, że to już nie odważnie, bezkompromisowo eksperymentujący Froese, ale daleko tutaj jeszcze do bezpretensjonalnego elpopu czy jakiegokolwiek znużenia (głównie sekwencyjną) formą. Mamy tutaj momenty bardzo melodyjne i motoryczne (utwór tytułowy), mamy też typowe dla artysty nagromadzenie przestrzennych planów dźwiękowych zorientowanych raczej na wytworzenie odpowiedniego nastroju aniżeli przygotowanie niesłyszanych jeszcze melodii (kompozycja finałowa). Najwybredniejszych na pewno przekonają utwory A Dali-esque Sleep Fuse, niczym nie ustępujący popisom całej grupy Tangerine Dream na płytach z muzyką filmową z wczesnych lat osiemdziesiątych (Thief, Risky Business...), a Drunken Mozart in the Desert to bardzo wyrafinowane scherzo z pierwszorzędnie skrzeczącym, leniwym ostinatem i popisowymi elektronicznymi fugami Froesego.