Alien Nature "Distant Calling"

Płyta zawiera pięć mrocznych sekwencyjnych poematów w wyjątkowo udany sposób nawiązujących do tradycji Szkoły Berlińskiej. Te kompozycje mogłyby posłużyć jako oprawa dźwiękowa do smutnych, odrealnionych baśni albo do filmu opowiadającego o tajnikach pracy w zapomnianym, pogrążonym w grafitowej ciszy laboratorium. Właściwie tylko finałowa impresja, Ice Floating, przynosi trochę ukojenia zahaczającego o durowe tonacje - pozostałe utwory przepełnione są atmosferą chłodnej zadumy. Największe wrażenie robi otwierający płytę "Zimowy Rytuał": posępne melotronowe dźwięki w tle i iskrzące się w linii sekwencyjnej rdzawe wyładowania przywodzą natychmiast na myśl nagrania Klausa Schulze z ponurego albumu Cyborg. Kompozycja zbudowana jest na wyjątkowo atrakcyjnym ostinacie i przynosi mnóstwo niecodziennych, świeżo brzmiacych rozwiązań aranżacyjnych. Pozostałe utwory to już raczej ukłon dla Berlina z późniejszych lat siedemdziesiątych - sekwencery są mniej przybrudzone, a improwizowane motywy nanizane na ostinata mają coraz szersze spektrum barw, nie chodzi już jak w pierwszym utworze tylko o odmalowanie konkretnego nastroju przy pomocy minimalistycznych środków. Śmiało można polecić tę płytę wszystkim, którzy poszukują w nowych nagraniach ducha Różówych Lat Tangerine Dream i początków twórczości Klausa Schulze. Zwracają uwagę bardzo dojrzałe aranżacje i dobra produkcja całości.