Alpha Wave Movement "Drifted Into Deeper Lands"

Już podczas słuchania pierwszego utworu możemy być pewni, iż gościmy w sekwencyjno-impresjonistycznych głębinach – może nawet daleko w głębi niezbadanych elektronicznych pieczar – a nie prześlizgujemy się jedynie z przyjemnością po płytkich wodach. Czternastominutowa introdukcja przynosi rozedrgane ostinato w onirycznie opóźnionym tempie, splecione z rozmaitymi syntetycznymi poszumami, składające się w błyskotliwe, frapujące motywy, którym dalszy ciąg dopowiada już sam Słuchacz na tle elektronicznej mgły: od pewnego momentu nie wiadomo, czy ta muzyka śni nam się, czy też faktycznie emitowana jest z głośników. Druga impresja ociera się stylistycznie o pogodną, ale nadal mglistą syntezę postberlińskiej elektroniki z wyrafinowanym lounge a la Arcanum. Na całej płycie dominują wolne tempa (wyjątkiem jest posuwista, osnuta na frapująco skrzypliwym ostinacie impresja piąta), hipnotyczne rytmy brzmiące na świeży sposób egzotycznie, ambientalne chmury o nierzadko durowej kolorystyce, ale przez to ani trochę nie pozbawione tajemniczości. 62 minuty fascynującego zwiedzania zsolaryzowanych, nie widywanych dotąd krajobrazów oraz harmonie w nieco mandarynkowym stylu jako finał całej podróży.