Alien Nature "Construction"

Krążek „Distant Calling” był bardzo mrocznym, zimowym, niemalże posępnym zbiorem nagrań Alien Nature, „Anna” to z kolei miękka, ciepła, romantyczna elektronika o sekwencyjnym rodowodzie, dryfującym jednak ku wyspom elpopu – jaka jest płyta „Construction”? Wydaje się, iż ukrywającemu się pod pseudonimem Alien Nature muzykowi udało się stworzyć ciekawą syntezę elementów obu płyt, a na dodatek nasycić ją zupełnie nowymi pomysłami. Nie brakuje tutaj mroku i tajemniczości „Distant Calling” (zwłaszcza w „Departure”), z drugiej strony melodie oraz impresje brzmią tutaj podobnie klarownie i konkretnie, jak miało to miejsce w przypadku „Anny”. Całość, jak już może zresztą sugeruje tytuł, spojona jest „industrialnym” tłem kojarzącym się z tajemniczo zsolaryzowanym i przekontrastowanym terenem budowy na jakiejś odległej planecie: mnóstwo tutaj interesujących chrobotów, postukiwań, taśmowych szelestów i mechanicznych poszumów, w podobny sposób kojarzących się z tytułowym konstruowaniem, jak w krótkim ale sugestywnym utworze Jean-Michela Jarre’a „Moon Machine”. Obie części tytułowego utworu to relatywnie krótkie interludia, których Słuchacz nie zawahałby się sklasyfikować jako „dark ambient” lub „experimental”. „Offshore” z kolei odznacza się niezwykłą siłą, pasją i dynamiką, przez co można by sobie ten utwór bez trudu wyobrazić na którejś płycie Marka Shreeve’a albo jego projektu Arc. „The Source” pulsuje pomrukiem niesamowitych elektronicznych chórów zupełnie w duchu analogowych lat siedemdziesiątych, stąd już najbliżej do „Winter Ritual” z „Distant Calling” – w tle nadal jednak mamy frapujące „industrialne” odgłosy, a basowa ścieżka nacechowana jest krystaliczną klarownością brzmienia. Nadal pozostaje nam, po całej tej fascynującej podróży, jeszcze monumentalny, 20-minutowy finał – hipnotyzująca, a przy tym dość optymistyczna kompozycja, budowana podobnie jak ma to miejsce na płytach Omega Syndicate. Polecam.