Tangerine Dream | Dream Encores

Dream Encores jest trzecią płytą z tej wytwórni (po Tournado i Transsiberia soundtrack) jaką wysłuchałem. Zawiera ona zbiór utworów granych przez zespół na bis, w trakcie koncertów w Ameryce Północnej i Europie. Są to głównie lata 90-te z dwoma wyjątkami: 1986 i 1988. Nie jest to więc zwyczajna składanka, czy zestaw "the best of..", bo część utworów jest mniej znana, inaczej zaaranżowana. Szkoda tylko, że Edgar Froese nie zamieścił tu utworów wcześniejszych niż Dominion (Logos Live), wersja z 1986 roku. Przy przeglądaniu spisu utworów rzucają się w oczy dwa covery: Eleanor Rigby The Beatles, gdzie wiodący charakterystyczny temat w środku utworu przerwany jest przez zupełnie odrębną melodię (gitara, perkusja i syntezator nadający głębię), oraz Purple Haze Jimi Hendrixa - popis hardrockowej gitary i bębnów, zresztą bardzo dobry. Z płytą Goblins Club są związane Towards the Evening Star oraz Fort Worth Runaway One - utwór dostępny na australijskim wydaniu tego krążka i utrzymany w jego atmosferze. Nie ma w nim naleciałości techno, chociaż reprezentuje nowe brzmienie Tangerine Dream. Z tzw. rarytasów mamy na Dream Encores utwór Thief Yang and Tangram Seal znany z limitowanego singla z 1996 roku (Shepperds Bush), będący połączeniem znanych motywów z płyt Thief i Tangram, zaaranżowanych w stylu nagrań z Dream Mixes. Innym rarytasem jest podobny w stylu Order of a Ginger Gild z limitowanego singla World Tour Edition 1997. Warto zwrócić uwagę na Story of the Brave (to nagranie było też na singlu Turn of the Tides z 1994 firmy Miramar) , który jako spokojniejszy pozwoli odetchnąć przed kolejną porcją mocnych i szybkich rytmów. Całości dopełniają utwory: Oriental Haze, Catwalk, The Midnight Trail, Rolling Down Cahuenga. Dream Encores to ciekawa płyta, szczególnie dla kolekcjonera mandarynkowych rarytasów (a może "tangerynkowych"?). Wątpię jednak aby zachwyciła zwolenników "starego" brzmienia Tangerine Dream. Ci będą czekali na zapowiadane już płyty Antique Dreams i Twilight Folder. Na uwagę zasługuje, podobnie jak w przypadku Transsiberii, znakomita szata graficzna wkładek i samej płyty. Oprócz zdjęć zdobi ją grafika komputerowa Edgara Froese.