Rainer Bloss | Drive Inn 2

Często można natknąć się na nieprawdziwą informację, iż Drive Inn 2 to wspólne nagrania Rainera Blossa i Klausa Schulze. Prawdą jest, iż duet Bloss / Schulze nagrał album Drive Inn, a jego kontynuacja to solowe dzieło Blossa jedynie z produkcją Schulzego, który na całej płycie nie zagrał ani jednego dźwięku. Już przy pierwszym przesłuchaniu raczej zauważalne jest, iż Schulze opuścił pokład dźwiękowego pojazdu - muzyka Blossa jest znacznie lżejsza gatunkowo, to w zasadzie melodyjny elpop z bardzo nieznacznymi wpływami berlińskiego myślenia sekwencyjnego. Melodyczna inwencja oraz aranżacyjne wyczucie Blossa sprawiają jednak, iż jest to album w swojej kategorii jak najbardziej udany. Mamy tutaj naprawdę urzekające pasaże fortepianowe, jak w utworze otwierającym płytę, mamy trochę szybszych fragmentów i mollowych kadencji ocierających się o melodyczną stylistykę dynamicznych fragmentów Gem i Audentity, mamy kilka beztroskich, bardzo słonecznych miniatur, a do tego wszystkiego ukoronowanie zestawu: naprawdę udaną, robiącą wrażenie zwłaszcza za sprawą nostalgicznie zaaranżowanej chwytliwej kombinacji akordów w refrenie kompozycję Berliner Nachtmusik.