Ian Boddy | Chiasmata

Ian Boddy, miłośnikom ortodoksyjniej "berlińskiej" elektroniki dobrze znany jak połowa duetu Arc, znany jest z talentu do tworzenia wyjątkowo oryginalnych kompozycji wymykających się wszelkim próbom szufladkowania. W pierwszej linii można próbować muzykę artysty określać mianem "ambientu", ale za każdym razem mamy tutaj nietypowe kolory, nietypowe sposoby instrumentowania i snucia muzycznych opowieści. Chiasmata to kolejna wyjątkowa płyta. Przygoda z nią zaczyna się na dość mocno abstrakcyjnym poziomie, pośród metaliczno-lodowych oparów (muzyczna opowieść o suchym lodzie?), jednak już w trzeciej impresji Boddy raczy Słuchacza przepływającymi niczym w pogodnym śnie elektronicznymi "esami-floresami" układającymi się w swobodnie opadające i rozpuszczające się, niczym piana za dotknięciem mydła, wzorki. W kolejnej kompozycji "anielska" żeńska wokaliza zestawiona zostaje z zamarłym w pastelowym bezruchu ambientalnym tłem. Podobnych rozmaitości mamy tutaj jeszcze bardzo dużo i nie chodzi o to, żeby wszystkie je skrupulatnie wyliczyć – tym bardziej, że potrzeba by było na to najczęściej dziwnego, wyśnionego języka często operującego oksymoronami i dziwacznymi przenośniami... 69 minut kameralnego marzycielstwa w jeszcze dotąd nie widzianym "schemacie kolorów".

.