Centrozoon | Blast

Niesamowity, przytłaczający kosmiczny poemat w czterech odsłonach; tajemnicza okładka znakomicie koresponduje z nastrojem zamieszczonej tu muzyki. Warto pospieszyć się z zakupem, ponieważ ta ze wszech miar godna polecenia płyta przynosząca wysokiej pr oby eksperymentalny ambient wydana została w nakładzie zaledwie 1000 egzemplarzy. Płytę otwiera mroczne, omiatane lodowatym wichrem Empire. Słuchacz zmierza ku tytułowemu imperium osaczony przez głuche, metaliczne otchłanie zasklepiające się ołowianymi obłokami. W impresji Sign z podobnie statycznego tła mżącego nastrojem opuszczenia odklejają się melancholijne dźwięki, składające się w drobne, mollowe motywy. Nastrój panujący tutaj ma coś wspólnego z atmosferą przełomu pierwszej i drugiej części suity Phantom Heart Brother Pete Namlooka i Klausa Schulze (Dark Side Of The Moog III). Kolejny utwór to Sense – tu może już nie jest aż tak głucho i ciemno w tle, ale nastrój opuszczenia, niepokoju i szarości wciąż przesyca muzykę. Rozgrywające się tutaj muzyczne przedstawienie może nawet ma coś z kompozycji Tokai Namlooka i Tetsu Inoue (2350 Broadway), ale jednak z akcentem położonym nie na pulsujące i wysączające się zagadki, tylko na atonalne zderzenia nieskończenie długo podtrzymywanych tonów.
Płytę wieńczy utwór tytułowy – wielopłaszczyznowe, polifoniczne ścieranie się akordowych tekstur. Mamy tu już nie tylko jedną studnię pogłosów, w którą wpadły dźwięki poboczne, lecz rozgałęzianie się gęstego tła na kolejne muzyczne światy możliwe. Podsumowując: jest to dobry, kosmiczny, przeżarty sugestywną brzmieniową rdzą eksperymentalny ambient; muzyka Centrozoon spodoba się miłośnikom muzyki projektu Protogonos oraz eksperymentującego Wolframa Spyry. Kolekcjonerzy płyt wydawanych nakładem Fax Records również powinni się zainteresować tym albumem.