Dweller at the Threshold | Full Boundary Condition

CD1
Ten 54-minutowy album to popis wyrafinowanej elektroniki w dobrym berlińskim stylu: promieniujących ostinatowych wariacji, posępnych akordowych rozlewisk i atmosfery rodem z najdalszych zakątków kosmosu. Wiadomo, że w tak wyeksploatowanym gatunku jak elektronika sekwencyjna najważniejsze jest uchwycenie odpowiedniego nastroju, a nie proponowanie zaskakujących zwrotów melodycznych i niespotykanych dotąd aranżacji (choć naturalnie zdarzają się projekty mające na celu zrewolucjonizowanie brzmienia wypracowanego przez Szkołę Berlińską) - paradoksalnie więc, im bardziej "znajomo" brzmią tutaj rozjątrzone sekwencje, akordowe wyiskrzenia oraz toniczne progresje, tym większa szansa, iż płyta zostanie przez miłośników ostinatowych improwizacji doceniona... Full Boundary Conditions to właśnie jeden z tych albumów, który zabiera Słuchacza w niezwykłą podróż tropem niedokończonych snów Tangerine Dream, uformowanych jeszcze gdzieś w dawnych dobrych czasach epoki Stratosfear albo Sorcerer, nie będąc przy tym bynajmniej rezultatem zwykłego kopiowania pomysłów berlińskiej grupy. Trzeba czuć ducha Szkoły Berlińskiej - tylko tyle i aż tyle; w przypadku obszernego projektu Dweller At The Threshold chyba nikt nie powinien mieć wątpliwości, w jakim stopniu mamy tu do czynienia z autentycznym talentem i poczuciem nastroju... Szczególnie warto wsłuchać się w króciutki utwór trzeci, nawiązujący zarówno zwrotami melodycznymi, jak i pionowymi, siarkowymi kreskami spowolnionego nocnego ostinata do klimatu niezwykłego The Big Sleep in Search of Hades Tangerine Dream (1976), utrzymaną nieco w stylu Redshift (Oblivion) impresję czwartą - wspaniały, drętwiejący elektroniczny obraz z umiejętnie podsycanym napięciem przy absolutnym braku beatów, a także nierealny, feeryczny ogród odmalowany migoczącymi smugami leniwego utworu siódmego: to 14-minutowe zaproszenie na wycieczkę w okryte tajemniczym mrokiem obrzeża rejonów, które grupa Tangerine Dream przybliżała kompozycjami z albumu Le Parc.

CD2
To fantastyczne połączenie jak najbardziej tradycyjnej elektroniki sekwencyjnej a la Tangerine Dream i Redshift z elementami "ostinatowego ambientu" i niebywale wysublimowanego elpopu dostępne jest również jako pojedyncza płyta, opatrzona tytułem Generation - Transmission - Illumination. Mamy tutaj bardzo świeżo brzmiące sekwencerowe pochody, malownicze ściany akordowe oraz nastrój "concept albumu" z prawdziwego zdarzenia: utwory połączone są w spójną całość, kolejne wątki logicznie (a przy tym nie nużąco) wykwitają z poprzednich; dominuje tutaj pewien niezwykły oniryczno-zmysłowy nastrój, który udało się także zgłębić Paulowi Ellisowi na innej niezwykłej płycie ostatnich kilku lat w dziejach muzyki elektronicznej: Into the Liquid Unknown. W szóstym utworze dochodzi do brawurowej fuzji elektroniki sekwencyjnej i ethno, a wszystko to w fascynujących, kleisto-gumiastych barwach w guście The Colony of Slippermen Genesis (albo pierwszej części Fever Dreams III Steve Roacha).

CD3
Finałowa płyta boksu Full Boundary Condition jest zarazem płytą najbardziej refleksyjną, deszczową, odrętwiałą: zdecydowanie dominują tutaj wolne tempa oraz elementy charakterystyczne dla ciekawego mariażu brzmień berlińskich i ambientu, wypracowanego bodajże w najpełniejszy sposób przez duet Thomas Fanger / Mario Schonwalder (Analog Overdose). Nie oznacza to naturalnie braku migotliwych arpeggiowych pochodów - wprost przeciwnie, dumne, lodowate ostinata tworzą fascynujące ramy dla przesypujących się spiętrzonych warstw oddalonych akordów, poszumów i poświstów, elektronicznych fal o nietypowym odcieniu... W nieco szybszym tempie utrzymany jest czwarty utwór, w którym udało się wyczarować "nawiedzoną" atmosferę podobną tej, którą znamy z impresji Flussiger Vier-Takter Under the Dome. Obok właśnie wspomnianego Under the Dome, a także np. Paula Ellisa i duetu Fanger / Schonwalder, Dweller at the Threshold wydaje się być jednym z absolutnie najdojrzalszych projektów na obecnej "scenie postberlińskiej", zarówno jeśli chodzi o techniczny kunszt, jak i aranżacyjne bogactwo, inwencję melodyczną, prawdziwie berliński „intuicjonizm” oraz znakomite wyczucie barwy i nastroju.