Free System Projekt | Narrow Lane

Z albumem "Narrow Lane" jest jak z teleportacją - chcąc się dostać do mistycznego okresu potęgi elektronicznego rocka Tangerine Dream z lat 70-tych, wystarczy wcisnąć na swoim odtwarzaczu guzik "play" i już otwiera nam się majestatyczny krajobraz kosmicznej muzyki, upstrzonej w drążące nasze uszy hybrydy kombinacji dźwięków analogowych, które słuchacza może oszołomić potęgą nawarstwiających się pasaży mellotronowo-organowych oraz soczystych solówek klawiszowych - tak przedstawia nam się pierwsza suita "Narrow lane". Część druga tej płyty to "Narrow lane /part 2/" - początek tej długiej suity jest analogiczny do pierwszych minut albumu FSP "Moyland", unosi się tu nostalgiczna, księżycowa aura, głównie za sprawą przelewających się minorowych akordów syntezatorów analogowych. Muzyka jest tu jednak przewidywalna ale jakże ekscytujący jest ciąg dalszy gdzie "Pheadrowaty " motyw sekwencerowy, rozbłyska niczym meteoryt gwiezdny - jak zwykle panowie z Free System Projekt czarują nas umiejętnym wprowadzeniem halucynogennych klimatów. W ostatniej części tej suity FSP nawiązują brzmieniowo do albumu Tangerine Dream "Stratosfear" - soczyste solówki klawiszowe oraz ponure mistyczne dźwięki mellotronu i organów naprowadzają słuchacza na znajome dźwięki, konkretnie do początku drugiej suity kultowej płyty z 1974 roku "Rubycon" Tangerine Dream. Nagromadzona tu wręcz ciężka atmosfera grozy i niesamowitości kumuluje się aż do uwolnienia pulsujących galopad sekwencerowych i wielobarwnych, soczystych solówek syntezatorowych. Album ten jak jak poprzednie produkcje FSP, wprowadza słuchacza w prehistorie muzyki elektronicznej i nie pozwala tym samym zapomnieć o czasie kiedy to rodziła się legenda elektronicznego rocka, grupa Tangerine Dream.

Mellotronowe czasy TD z czasów Encore mamy jako entree a później już ostre, tradycyjno- imitacyjne sekwenserowanie stylizowane na lata siedemdziesiąte. Nic dodać nic ująć. Jeśli ktoś lubi będzie wniebowzięty. Dla mnie osobiście ok.