Keller & Schonwalder | Concerts

Ponad dwie godziny znakomitej muzyki: to chyba najbardziej adekwatny komentarz. Na dwóch krążkach znalazły się trzy utwory, zarejestrowane w latach 1997-98 na żywo podczas koncertów w Hamburgu i Kassel. Muszę przyznać, że dawno nie słyszałem tak dobrych koncertowych nagrań muzyki elektronicznej. Detlef Keller i Mario Schonwalder nie próbują eksperymentów - grają to, w czym się dobrze czują i co naprawdę doskonale im się udaje. Bardzo skutecznie unikają pustki i monotonii; chociaż ostatni utwór, ponad 70-minutowy Stammheim part two został ponoć nagrany o czwartej rano, nie sądzę, aby ktokolwiek przy nim przysnął.
Mogłoby się wydawać, że w ramach stylistycznych szkoły berlińskiej trudno już wymyślić coś nowego; czy jednak trzeba? Co z tego, że muzyka ta wyraźnie odwołuje się do tradycji, skoro brzmi świeżo i znakomicie się jej słucha? Odnoszę wrażenie, że jest to źródło nadal dalekie od wyczerpania, i nie ukrywam, że poczynania duetu Keller & Schonwalder bardzo mniej w tym przekonaniu utwierdzają. Dla każdego, komu spodobały się Loops & Beats, More Loops i Sakrale Tone, Concerts to pozycja obowiązkowa. Trzeba wszakże przyznać, że w porównaniu z nimi jest to jednak muzyka trochę inna, bardziej dynamiczna (zwłaszcza Knust part two), bardziej sequencerowa - szczególnie przypomina niektóre nagrania z drugiego krążka Loops & Beats. A swoją drogą, wydanie tych czterech płyt w ciągu niecałych trzech lat (plus udział w bodajże ośmiu kompilacjach, nie mówiąc o nagraniach solowych obydwóch panów) budzi uznanie, tym bardziej, że ani przez moment nie widać spadku formy. Oby tak dalej! Na pewno będę niecierpliwie czekał na ciąg dalszy (planowanych jest kilka koncertów w Berlinie i Kolonii albo Duisburgu pod koniec lata).

Często jest tak, że kiedy nabywam nowe wydawnictwo muzyczne, przesłuchuję je permanentnie, można rzec, do obrzydzenia. Jeśli nabytek "wytrzyma" tę próbę i nie spowoduje mego znudzenia, płyta zajmuje szczególne miejsce w mojej kolekcji i to niezależnie od tego kto jest twórcą (czy znany artysta, czy może jakaś "świeża krew"). O działalności wymienionego w tytule duetu wiele już napisano, ale kolejne twórcze przedsięwzięcia w pewnym stopniu wymuszają niejako dalsze pisanie. Muzyczna aktywność artystów, tworzących zespół jest iście zadziwiająca. Po udanym początku w 1996 w postaci Loops & Beats, nastąpił owocny ciąg dalszy współpracy w postaci: Sakrale tone (wydawnictwo limitowane), More Loops i opisywanego albumu Concerts. W tym przypadku do rąk słuchaczy trafiają ponownie dwie płytki - obszerny wybór tego, co panowie zagrali w klubie Knust w Hamburgu w 1998 (niebieski krążek 1) i w klubie Stammheim w Kassel w 1997 (czerwony krążek 2). Na krążkach znajdują się "tylko" trzy kompozycje, trwające w sumie około 130 min: Knust part two, Knust part three i Stammheim part two. Ta ostatnia w wersji skróconej do 73 min. (oryginalne nagranie trwało 80 min. i nie zmieściłoby się na krążku CD). Tak na marginesie, na wkładce można się doczytać, że w Kassel koncert zaczął się o 2-giej w nocy i skończył się po 4-tej na ranem. Detlef Keller i Mario Schonwalder zagrali wtedy tylko dwa utwory (ten drugi umieszczono na krążku). Muzycznie album tej "spółki" nie będzie dla fanów wielką niespodzianką. Zgromadzone kompozycje brzmią tak charakterystycznie, że nie ma żadnych wątpliwości kto jest ich autorem. Na pierwszej płytce dominują brzmienia, do których "przyzwyczaja" od dłuższego czasu DetlefKeller, na drugiej czuje się wyraźnie rękę Mario Schonwaldera. Mimo, że zapisy koncertowe dzieli pewien odstęp czasu, oba krążki tworzą interesującą i zadziwiająco spójną całość.
Ci miłośnicy el-muzyki, których fascynują utwory rozbudowane, sekwencyjne (i dynamiczne), otrzymują kolejne bardzo dobre wydawnictwo (nazwiska mówią za siebie). Jako ciekawostkę można dodać fakt, że nie zapomniano o umieszczeniu na wkładce wspólnego dorobku duetu (nie tylko krążki). Z niecierpliwością oczekuję dnia, kiedy wysłucham kolejnego efektu współpracy Niemca i Holendra.