Ricochet Gathering - Trilogy

Płyta zawiera muzykę nagraną podczas trzech kolejnych Ricochet Gatheringów  (2005 - 2007) na wyspie La Gomera w Hiszpanii, we włoskiej Toskanii oraz w amerykańskim Parku Yellowstone. Z każdego spotkania wybrano dwa utwory oddające atmosferę wspólnego komponowania i tworzenia. Obok znanego w całym świecie polskiego el twórcy sesje te obdarzyli udziałem znakomity jak dla mnie Paul Lawler oraz już nieco zapomniany Steve Schroyder. Płyta promowała pierwszą edycję festiwalu sztuk przestrzennych "Schody do nieba" który miał miejsce we wrześniu 2008 roku. Pierwsza suita, Z dna oceanu ma charakter opowieści nadmorskiej w spokojnym sztafażu okraszonym moogiem. Druga część, Wyspa z niemrawego wstępu przeradza się w bardziej porywające i przestrzenne granie z wokalizą Skrzeka, moogiem w solówce i rytmicznym wtrętem. Szczerze leniwo, spokojnie w duchu rozkoszowania się subtelnościami jest na tej płycie do końca - jedynym odstępstwem jest bardziej rozbudowany finał Montana. Ciekawe.

Prawdziwa uczta dla miłośników rzetelnego, intuicyjnego sekwencjonowania zupełnie w duchu analogowych lat siedemdziesiątych: trio Józef Skrzek / Paul Lawler / Steve Schroyder proponuje bezkompromisowy, stuprocentowo improwizowany melanż nadzwyczaj klimatycznych brzmień wprost nawiązujących do tradycji Szkoły Berlińskiej w najprzedniejszym wydaniu. Nagrania zamieszczone na krążku zarejestrowane zostały podczas trzech kolejnych wydarzeń pod hasłem "Ricochet Gathering": w roku 2005 w Hiszpanii, w 2006 we Włoszech oraz w 2007 w USA. Wyjątkowo rewelacyjnie prezentuje się tutaj "dialog" planu sekwencyjno-improwizacyjnego ze sferą kosmicznych czysto ilustracyjnych zgrzytów, poświstów i wyładowań w utworze drugim, a także stopniowo rozwijające się groźne oberwanie elektronicznej chmury w impresji trzeciej. Utwory czwarty i piąty przynoszą w strefie rytmicznej trochę wysublimowanego sekwencyjnego lounge'u a la Mergener, natomiast finał (blisko 80-minutowego!) albumu to po prostu ni mniej, ni więcej, tylko ciekawa wizyta w krainie o nazwie Logos, zupełnie jakbyśmy cofnęli się w czasie o 26 lat... Trzeba posłuchać.