Synth.nl | Apollo

Program kosmiczny Apollo realizowany był przez rząd USA w latach 1963-1972. Jego celem było postawienie ludzkiej stopy na Księżycu i zbadanie jego powierzchni. Kolejne misje oznaczane numerami, nie zawsze kończyły się powodzeniem. W sześciu z nich oznaczonych numerami: 11, 12, 14, 15, 16 i 17 udało się człowiekowi wylądować i stanąć stopą na Księżycu. Płyta Apollo sygnowana przez holenderskiego elektronika, Michela Van Osenbruggena jest inspirowana tymi wydarzeniami. Synth. NL to nazwa projektu za którym kryje się Holender. To jednocześnie znakomita widomość dla fanów klasycznej elektroniki. Synth. NL korzysta bowiem z całego katalogu inspiracji jakie wyrosły ze słuchania takich artystów jak: Vangelis, Tangerine Dream czy Klaus Schulze. Synth. NL kapitalnie wysamplował dialogi astronautów z centrum NASA i wzbogacił nimi muzyczną tkanką. Takie utwory jak Orbite” czy Earthshire nawiązują do filmowych tematów Vangelisa w duchu muzyki z Blade Runnera. W innych punktach Holender wskrzesza klasyczne brzmienia Jean Michel Jarre'a z okolic płyty Oxygene. Takie skojarzenia nasuwa kompozycja Apollo 9, gdzie warstwa rytmiczna zazębia się z melodyjną elektroniką. Synth. NL udanie obrazuje to wszystko sięgając do klasycznych inspiracji. W Staging mamy udaną kolaborację z szefem Groove Unlimited, Ronem Bootsem. Analogowo-cyfrowe brzmienia kreują klimat tej kosmicznej samotni i izolacji. Nie brakuje tu i fragmentów bardziej dramatycznych, jak w Apollo 13 gdzie z powodu awarii statku, misja o mały włos nie zakończyła by się tragedią. Te czytelne inspiracje same w sobie zmuszają do odbycia samemu tych kosmicznych wypraw. Mimo czytelnych zapożyczeń, słucha się tej płyty znakomicie.